2006 #04 - Shuta Hasunuma
Kazumasa Hashimoto liet me zogezegd binnen, met zijn vervreemdende, magische liedjes van de andere kant van de aarde, muziek uit een omgekeerde werkelijkheid. Maar al snel liet hij me kennismaken met nog grootsere Japanse muzikanten. Abstracter, nog eerlijker, drijvend op ervaring en gevoel. Zoals Shuta Hasunuma.
Wat opvalt is dat veel van de mij rap dierbaar geworden Japanse elektro-akoestische muzikanten steevast dezelfde dingen gemeen hebben. Zo hebben ze allen een academische achtergrond. Ze zijn geschoold in compositie, digitale (video)kunst, viool en cello. Dat ze zich met zo een achtergrond ontwikkelen tot het maken van deze muziek is zeer bewonderenswaardig. In Nederland lijkt het toch vaak alsof een conservatorium enkel orkestleden opleidt, en de Rockacademie slechts bandjes voortbrengt die top 40 hits moeten scoren. De eigenzinnigheid, frivoliteit, inventiviteit wordt er al vroeg uitgeramd: het diploma als keurslijf.
Een ware kunst- of muziekacademie echter - of het nu geschoeid is op les in cello of rock - dient je een basis mee te geven als duw in de goede richting, een basis waardoor je je gesterkt voelt om je eigen geluid te ontdekken. Om je te ontplooien. Je bent niet klaar als je je diploma gehaald hebt. Het begint dan eigenlijk pas. Het bekwamen in (klassieke) klankleer en compositie lijkt in Japan echt op waarde te worden geschat; het is pas de eerste stap in een ontwikkeling. Het bewijs daarvoor is de nieuwe Japanse lichting muzikanten die - onderlegd met de basis - vervolgens op trektocht door stedelijk Japan of ruraal Japan haar eigen geluid weet te vinden. Ze brengen een heel krachtig en intiem geluid voort: de theoretische basis, vermengd met het resultaat van een zoektocht door de ziel.
Al die elementen, maar vooral het introverte, persoonlijke geluid, maken Shuta Hasunuma's debuut tot zo een wonderlijke ontdekkingstocht. Een odyssee door Japan, door Hasunuma, en door jezelf. Hasunuma is naast muzikaal geschoold ook een afgestudeerd 'Environment Scientist'. Dat is geen losstaand feitje, want die onderlegging is in zijn muziek wel degelijk te horen. Hasunuma raapt kiezels, hoort melodie in een stromend beekje, ontbloot de verborgen Buddha in lawaaierig en overbevolkt Tokyo. Met zijn rugzakje vol geluid en impressies trekt hij zich vervolgens terug, en hervormt het geluid naar het evenbeeld van zijn ziel en fantasie. Een amalgaam van traditionele Japanse klanken en Fennesz-achtige glitch is geboren. Gebed in een paarlenketting van natuurlijke geluiden en digitale manipulaties.
Zoals de hoes van deze plaat is opgebouwd uit duizenden verschillende foto's, zo laat ook Hasunuma's muziek zich beluisteren. Fragmentarisch, maar alle onderdelen in dienst van het hogere. Field recordings, gevonden geluid, worden van een sfeer voorzien die we hier in het Westen eigenlijk niet kennen. Het is ook niet in woorden uit te leggen, enkel in muziek over te brengen. De zegen van internet is dat wij er hier nu toch kennis van kunnen nemen, en het ons kunnen laten verrijken. Kiezels en glitch, drones en Oosterse mystiek...
Ik had het nooit gedacht, maar Hasunuma legt een visie, een gevoel van bewondering en bezieling bloot dat met mij rijmt. Ik had het nooit kunnen vermoeden.
MP3: Prelude
MP3: Green Repair
MP3: Double Navaho
Website: Shuta Hasunuma
Comments
net gedownload, zojuist beluisterd: fantastisch mooi! weer een prachtige aanrader na beirut (heel fijn) en kazumasa hashimoto (prachtig naief). als je shuta erg mooi vind, kan ik je ook mountains aanraden.
Ik dacht al wel dat zeker Shuta jou zou kunnen bekoren :) Mountains heb ik wel, maar nooit echt goed beluisterd. Dat zal ik snel doen!
Your comment
