Bruyneel bekent kleur
Een bocht met een lengte van 20 meter zette etappe 3 op z'n kop vandaag. Nog geen vijf minuten eerder vervloekte ik Team Columbia nog, omdat het de hele dag een saaie bedoening was en de uitkomst toch al vast stond. Cavendish won inderdaad, en telefoneerde op de streep nog even bijzonder irritant met het thuisfront om aan te geven dat hij 'rechtdoor naar huis van kantoor' ging ("Hi love, how was your day? Are you taping this?").
Maar dat op dag drie de glamourboys Bruyneel en Armstrong hun kopman Alberto Contador al de grond in zouden trappen, dat had ik niet verwacht. Ik heb nog geen reacties gehoord, maar ongetwijfeld zal Lance zeggen dat het gewoon 'gebeurde', dat hij toevallig van voren zat toen de waaier brak. Dat klopt ook.
Bruyneel zal verklaren dat, toen de kopgroep eenmaal 25, 30 seconden had, en de groep erachter liep te prutsen (dat moet gezegd, wat een zooitje), hij 'geen keus' had en de kaart Armstrong wel 'moest' spelen. Dat nu klopt niet. Armstrong vroeg Bruyneel via het oortje of hij en Popovych alsjeblieft als dolle Contador op achterstand mochten rijden. Of iets van die strekking. Bruyneel zag dat het goed was, en velde het vonnis over zijn Spaanse kopman. "Why postpone the inevitable?"
Voordat Bruyneel naar Astana vertrok had ik altijd groot respect voor de man. Als geen ander kon hij zijn kopman, Lance Armstrong, faciliteren bij het behalen van zeven touroverwinningen. Gewiekst als het moest, maar altijd fair. De ellende is begonnen toen hij Armstrong terughaalde naar Astana. Er moet zich een schimmenspel binnen die ploeg hebben voorgedaan, opgevoerd in hotelkamers, aan het gezamenlijke ontbijt, na de koers. Dat Contador en Armstrong nog nooit met elkaar gepraat hebben is an sich niet zo bijzonder. Maar dat Bruyneel die twee niet gedwongen heeft kennis te maken is dat wél.
Bruyneel verkiest roem boven harmonie, de Gekozene boven het discipelencollectief. De kopman kan de kolere krijgen als de Goddelijke Armstrong wenkt. Steak boven paella, machismo over romantiek. Johan Bruyneel verried vandaag zijn ware herkomst: hij is gesneden uit de kuit van de Texaan.
Comments
Ik heb alleen de etappe gezien en heb geen weet van enig gekonkel binnen de Astana ploeg. Volgens mij toonde Armstrong juist wederom aan een bijzonder getalenteerd renner te zijn door op de juiste plek te zitten op het juiste moment. Ik denk niet dat het een tactiek was om Contador iets te flikken maar het kwam Armstrong wel goed uit dat is duidelijk. Het valt Contador juist te verwijten dat hij niet in de juiste groep zat. Als je De Tour wilt winnen moet je op dit soort bochten voorbereid zijn. Het feit dat Armstrong zoiets niet overkomt zegt eigenlijk al genoeg. Toch?
Mwoah... Ik betwijfel of je Armstrong nog 'getalenteerd' kunt noemen.
Natuurlijk had Contador daar ook moeten zijn. Maar dat zat hij niet, net zoals 80% van de Tour-renners. Armstrong breekt met de regel om voor je kopman op te komen, hem terug te loodsen in de kopgroep. Dat doet hij al zijn hele leven lang, breken met die regel. Als Armstrong werkelijk de tour wil winnen - hij weigert er voor uit te komen - had hij een team moeten kiezen waar hij kopman kon zijn, onbetwist. En niet Astana, dat Contador - de vorige tourwinnaar, laat het gezegd zijn - onder contract heeft en tot voor twee weken terug zei dat Contador de kopman was. Waarom zou hij niets voor Contador doen, in deze?
Wielrennen is en blijft een teamsport. Zonder anderen lukt het je niet om ook maar iets te presteren. Maar Armstrong weigert consequent ook maar een poot uit te steken voor een ander. Achter de facade van humanitarisme schuilt egoďsme. Vandaag had niks met slimheid of verwijten te maken, maar alles met geluk. Armstrong mag dat niet als verdienste op zijn borst spelden. Het feit dt Armstrong "dit niet overkwam", dat hij wel de goede kant van de streep haalde, is me een te mager argument om te concluderen dat het daarom een winnaar is. Geluk is geluk. Er zaten zes Skil/Shimano-renners in de kopgroep. "Zegt dat dan genoeg?" Nee. Puur geluk. Gogme en slimheid zijn zeker een factor, maar enkel tot op bepaalde hoogte. Mazzelen is geen teken van inzicht, maar een teken van geluk. Een teken dat Armstrong overduidelijk heeft aangegrepen om zijn slag te slaan binnen Astana.
Je hebt gelijk dat hij niet voor z'n kopman 'door het vuur gaat' en hem terughaalt naar de kopgroep. In deze etappe was dat niet eens mogelijk volgens mij en hij had inderdaad veel geluk.
Wat ik bedoel is: Andersom was het never-de-nooit-niet gebeurd. Armstrong's knechten zouden zich hoe dan ook terug laten zakken. Contador is geen onbetwiste leider blijkt uit deze etappe. Bruyneel schiet te kort, hij had als ploegleider de gevaren in deze etappe in kaart moeten brengen voor zijn team. In de 7 jaar Armstrong gebeurden dit soort onverwachte zaken nauwelijks [of zelfs niet].
Wat Bruyneel en Armstrong tegen elkaar gezegd hebben net na die bocht zullen we wel nooit horen. In de bergen zullen de verhoudingen tussen Armstrong en Contador wel duidelijk worden hoop ik. Dan komt het toch echt op de 'benen' aan ipv de tactiek. Ik verwijt dus vooral Bruyneel de chaos binnen het team, hij moet Armstrong ten slotte in toom houden. Maar wat je zegt: Armstrong lijkt zijn slag binnen de ploeg te hebben geslagen.
"Cavendish won inderdaad, en telefoneerde op de streep nog even bijzonder irritant met het thuisfront om aan te geven dat hij 'rechtdoor naar huis van kantoor' ging "
ja brrr. dat soort dingen krijg je als 't te makkelijk gaat.
verder had Contador maar gewoon zelf op moeten stappen, had ie zich vast happier gevoeld.
Your comment
