2004 # 5: Efterklang - Tripper
Google: “Bedoelde je te zoeken naar: efteling” Nee. Maar toch bedankt.
De stap van Max Richter naar Efterklang is niet zo groot. Het neo-klassieke element komt overeen, alleen de zes Denen – op deze plaat aangevuld met het strijkende huiskwartet van Sigur Rós – zitten je veel dichter op de huid. Het is ongelofelijk hoe minimaal en ‘klein’ Efterklang klinkt gezien de ruime bezetting. Tripper, hun eersteling, is een geconcentreerde plaat die veel dwingender is dan The Blue Notebooks. De laatste kan verwaaien, laat meer ruimte om het eens een keertje licht op te vatten, om het half aan je voorbij te laten gaan. Dat zit er met Tripper niet in.
Het geluid is nauw en direct, onomwonden eigenlijk. Dat komt door de sublieme manier waarop Efterklang het klassieke tegenover het elektronische zet. De emotionele, allegorische strijkers en koorzang hebben over de hele plaat gezien de overhand, maar de elektronica is er altijd. In ritme en in knispertjes. Waar dat bij Richter een ijl dun laagje is, is het hier dwars, contrasterend en verstorend. Swarming, het tweede nummer is zo heerlijk schizofreen. Het tenentrippelende klokkenspel, een engel die zingt (ook al wordt hier in het Engels gezongen, het is bijna nooit te verstaan: schoonheid)... het wordt plotseling ruw doorboord door de Onbekende Ander, een duwende, confronterende synthbas.
Tripper piekt juist op die momenten, omdat het klassieke het niet op zich laat zitten. Vanaf dat tweede nummer wordt het album een strijd tussen het ‘oude’ en het ‘nieuwe’, tussen de zacht prevelende en erotische stem van een schone Peter Pan [advies: ga niet naar de website, bekijk geen bandfoto’s, denk gewoon dat het Arthur Rimbaud is ;-) ] en het engelenkoor, een strijd tussen open en dicht. Het klassieke vloeit en is organisch, het elektronische stoot, duwt en verstoort. En in dat broeierige gevecht ontstaat een wonderlijke symbiose, de twee versmelten. Het is die heftige afwisseling tussen samenspel en contrast wat van Tripper zo’n passievolle plaat maakt. Ondanks Denemarken, ondanks de bevroren romantiek, ondanks december en ondanks de vrieskou.
Comments
Your comment
