In bewaring gesteld
Ayaan Hirsi-Ali heeft de Harriët Freezerring 2004 gewonnen, Opzij’s jaarlijkse emancipatieprijs. Het tijdschrift maakte vandaag bekend dat de uitreiking ervan niet door zal gaan. Hirsi-Ali kan de prijs (een ring en 1250 euro) niet in ontvangst nemen omdat ze is ondergedoken. Beveiligers voeren sindsdien het bevel over Hirsi-Ali’s handelingen. Haar mobieltje staat al tijden uit, haar e-mailadres is geblokkeerd. Ze kreeg zelfs geen toestemming om via een videoverbinding toch ‘aanwezig’ te zijn bij de uitreiking. ‘Te onveilig, te gevaarlijk, kan niet.’ De vraag is natuurlijk: wanneer is het dan wel veilig? Wanneer zou ze weer naar huis mogen? Of zelfs aan het werk? Over een halfjaar? Twee jaar? Vijf? Kan het haar überhaupt ooit nog wel worden toegestaan om vrij te bewegen? Wie bepaalt wat veilig is, en aan de hand van welke criteria? En als de concrete bedreigingen eenmaal achterwege blijven, kan ‘het klimaat’ alleen er dan ook nog voor zorgen dat ze zich schuil moet blijven houden? Wat is daarvoor de graadmeter? Het stellen van die vragen stemt droevig, omdat negatieve antwoorden meer voor de hand lijken te liggen dan positieve antwoorden. ‘Ondergedoken’ is in deze een eufemisme. Ayaan Hirsi-Ali zit gevangen, ze is feitelijk in bewaring gesteld. Strafmaat onbekend. Wie wat bewaart die heeft wat, hoop ik maar.

